Feb 14, 2016

சிராந்தி அழுகின்றாள்.


சிராந்தியும் 
இப்போது அழத் தொடங்கி விட்டாள்.

முதன்முறையாக 
இப்போது அவள்
தமிழ்த் தாய்மார்களின் கண்களையும் 
விதவைகளின் முகங்களையும் உற்றுப் பார்க்கிறாள்.

அவளின் முகத்தில் ஓங்கி அறைகிறான்
 காலம் பிந்திய சூரியன்

தனது 
உச்சந் தலை நோக்கி இறங்கும் 
போதிமரத்து ஒற்றை இலையொன்றை 
யுத்த விமானமாகக் கண்டு 
அலறியடிக்கின்றனஅவளின் கண்கள்.

அவளது கனவுகளில் 
கோயில் கோபுரங்கள் இடிந்து விழுந்து 
அவளை மூடுகின்றன. 
தனது முள்ளங்கிச் சாம்பாற்றில் 
தமிழுடல்கள் மிதப்பதாக கதறத் தொடங்குகின்றது 
அவளது ராஜகுரல். 
சமயலறைக் கித்துல் பாணியில் 
தமிழர்களின் ரத்தம் கலந்திருப்பதாக 
அவள் இப்போது சந்தேகப்படத் தொடங்குகிறாள்.

தனது இரண்டாவது மகனின் 
பெருங் கதறல் ஒலி 
தொலை பேசிகளுக்குள் கேட்பதாக 
அவள் தனது காதுகளைப் பொத்துகிறாள்.

யாரோ ஒரு றக்பீ விரன் 
தனது மகனின் ஆணுறுப்பைக் 
கட்டிவைத்து அறுக்கப் போவதாக
உளறுகின்றது அவள் நாவு.

தனது கணவனின் கைகளிரெண்டையும் 
அவரது சிவப்புச் சால்வாயாலேயே 
பின்பக்கமாகக் கட்டிவைத்து 
நிர்வாணமாக இருத்தி வைத்திருக்கிற காட்சி 
அடிக்கடி அவள் முன் தோன்றி மறைகிறது.

எல்லாத் புத்தர்களும் 
தன்னைக் கைவிட்டு விட்டதாகக் கதறிக் கொண்டு 
அவளின் கனவுக் கால்கள் 
வடக்கு நோக்கி ஓடத் தொடங்குகின்றன.

‘‘ சும்மா விடுவதில்லை பிள்ளைச் சாபங்கள் ‘‘ 
எனும் அசரீரியொன்று 
அவளை விடாது துரத்திச் செல்கின்றது.

---xxx---

தீபிகா 
12-02-2016 
10.37 Am.

Jan 30, 2015

வண்ணத்துப்பூச்சியும் மகனும்



வண்ணத்துப்பூச்சியும் மகனும்



அப்போது
நான் தோட்ட வெளியெங்கும்
துரத்தித் திரிந்து பிடித்த
அதே நிற வண்ணத்துப் பூச்சியை
இப்போது
மகன் துரத்துகின்றான்.


என்னைப் போல்
அவனுக்கு
வெளியில்லை.
வேர்வையில்லை.
காற்று இல்லை.

இறுதியில்
அவன் பிடிக்கப் போவதுமில்லை.
இந்தத்
தொலைக் காட்சித் திரையில்.

---xxx----

தீபிகா
2.33 Pm.
27.01.2015

Oct 15, 2014

இரண்டு ஆடுகள்

இரண்டு ஆடுகள்


எங்களிடம்
ஒரு நூல் நிலையம் இருந்தது.
அதை இவர்கள் எரித்தார்கள்.

எங்களிடம்
ஒரு தேவாலயம் இருந்தது.
அதை இவர்கள் தரை மட்டமாக்கினார்கள்.

எங்களிடம்
எங்கள் நிலம் இருந்தது.
அதை இவர்கள் ஆக்கிரமித்தார்கள்.

எங்களிடம்
ஒரு புகையிரதம் இருந்தது.
அதை இவர்கள் தடுத்து நிறுத்தினார்கள்.

எங்களிடம்
எங்கள் வளங்கள் இருந்தன.
அதை இவர்கள் அபகரித்தார்கள்.

எங்களிடம்
ஒரு பாடசாலை இருந்தது.
அதை இவர்கள் குண்டுவீசி அழித்தார்கள்.

எங்களிடம்
ஒரு மிருகக்காட்சிச் சாலை இருந்தது.
அதை இவர்கள் நிர்மூலமாக்கினார்கள்.

இப்போ
மீண்டும் எல்லாவற்றையும்
பெரும் விளம்பரங்களோடு
திரும்பக் கொண்டு வருகிறார்கள்.

எங்களிடம்
எங்கள் பிள்ளைகள் இருந்தன.
அவர்களை இவர்கள் இன்னும்
தரவே இல்லை.

எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு பதிலாய்
இவர்கள் தருவதாக சொல்கிறார்கள்
இரண்டு ஆடுகள்.

---xxx----

தீபிகா
12.52 Pm.
13.10.2014